Krasnale   Kotki   Muchomorki   Misie   Biedronki   Zające   Motyle   Koniki polne
O NAS!  AKTUALNE  ARCHIWUM  PROGRAMY  PRZEPISY  PORADNIK  SPONSORZY  KONTAKT

TRADYCJA TOPIENIA MARZANNY
W pierwszy dzień wiosny 21 marca dzieci z najstarszych grup: MISIE, MOTYLE i ZAJĄCE wyruszyły nad rzekę Skawę, aby staropolskim zwyczajem pożegnać zimę. Strojną Marzannę symbolizującą zimę wykonały starszaki z pomocą nauczycieli. Słomiana kukła przystrojona bibułą i gałgankami została wyniesiona poza miasto nad rzekę, a następnie spalona i wrzucona do wody. Rytuał ten wg wierzeń był konieczny aby przywołać wiosnę. Do przedszkola dzieci powróciły z radosnym śpiewem i z maikiem - czyli zielonymi gałązkami ozdobionymi wstążkami symbolizującymi wiosnę.

Dziś topienie Marzanny jest przede wszystkim zabawą dzieci i młodzieży. Jednak zwyczaj ten był już opisany w XV-wiecznych źródłach. Marzanna - Morena, Marzanik (od słów: mor, mara, zmora) Śmiertka, Śmiercicha - to różne określenia jakie nadawano kukle Marzanny. Stanowiła ona uosobienie zimy i śmierci. Dawniej Marzannę wykonaną ze słomy, grochowin lub konopi obnoszono po wszystkich domach, po czym zdzierano z niej ubranie i rozrzucano je po polach, a następnie topiono w rzekach, stawach, jeziorach lub palono za wsią. Te rytuały miały przyspieszyć przybycie wiosny i zapewnić urodzaj na cały rok. Po utopieniu lub spaleniu Marzanny, wracano z "królewnami" i tzw. gaikami-maikami - symbolizującymi życie. Obrzędu dopełniano w czwartą niedzielę Wielkiego Postu, zwaną Białą, Czarną, albo Śmiertną.

ZOBACZ ZDJĘCIA!



Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć

Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć
Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć Kliknij, aby powiększyć